Een nieuw hoofdstuk voor Harry Broers
Na 25 jaar vol toewijding, vakmanschap en klantrelaties neemt Harry Broers afscheid. Een mooi moment om terug te blikken én vooruit te kijken.
Zijn loopbaan begint al vroeg, nog vóór zijn eerste officiële werkdag. Als jonge schoolverlater ziet hij op school in Apeldoorn een simpel A4’tje hangen van PON. “Ze zochten mensen voor een opleidingstraject,” vertelt hij. De interesse was direct gewekt, Harry solliciteerde en werd aangenomen.
Toch loopt het net even anders. Nog voor hij kan starten, roept de dienstplicht hem op. Zestien maanden later ligt zijn plek nog steeds voor hem klaar. Zijn carrière als bestelautoverkoper begint. De eerste stap van een lange reis langs verschillende werkgevers, gevormd door overnames, maar altijd met dezelfde rode draad: Harry.
Sinds 2001 werkt hij in Eindhoven, bij wat toen Auto Lichtstad was en na verschillende overnames in 2019 Den Engelsen werd.
De grootste verandering in al die jaren? Volgens Harry gaat alles vooral veel sneller. “Vroeger begon je met een overleg en daarna ging je gewoon op pad.” Tegenwoordig ligt het tempo hoger en speelt digitalisering een veel grotere rol. Systemen sturen het werk, terwijl er vroeger meer vrijheid was om de dag zelf in te delen.
Toch blijft één ding voor hem onmisbaar: naar buiten gaan. De afwisseling tussen binnen en buiten geeft energie en maakt een werkdag compleet.
Wat al die jaren onveranderd blijft, zit in de verwachting van de klant. Die wil zich gehoord voelen, serieus genomen worden en kunnen vertrouwen op eerlijk advies. Precies daar zit voor Harry de kern van het vak: bouwen aan relaties die verder gaan dan alleen de verkoop.
Door de jaren heen pakt Harry ook een periode de rol van verkoopleider op. Een waardevolle ervaring, maar al snel merkt hij waar zijn echte kracht ligt. Het directe contact met klanten, het opbouwen van relaties en het meedenken in oplossingen geven hem de meeste energie.
Binnen de wereld van bedrijfswagens voelt hij zich volledig op zijn plek. Daar draait het om meer dan alleen een voertuig. Het draait om continuïteit.
“We snappen hier dat een bus moet rijden. Voor een ondernemer staat alles stil als die bus stil staat. Die is niet geholpen met vervangend vervoer, die wil gewoon dat hij door kan. Dáár moet je op inspelen.”
Sommige momenten blijven je altijd bij. Voor Harry zijn dat de fabrieksreizen naar Duitsland. Hij organiseerde reizen tot in detail. Bezoeken aan fabrieken, logistieke centra en beurzen werden gecombineerd met persoonlijke aandacht voor de klant. Als gastheer zorgde hij dat alles klopte. Van het programma tot de beleving eromheen.
“Als je een klant één nacht meeneemt, bouw je al een goede band op. Maar bij twee overnachtingen nachten ontstaat er echt een relatie voor het leven.”
Ook tijdens de AutoRAI stond hij er middenin: dé plek waar alles samenkomt: klanten, collega’s en het vak. Als vertegenwoordiger van de dealer, en later ook als teamleider, ontving hij daar klanten en werkte hij nauw samen met het team. Deze dagen, waarin alles draait om contact en beleving, maakten het voor hem extra bijzonder om te doen.
Waar Harry ook met trots op terugkijkt, is het opzetten van Arctic. Een eigen initiatief, van idee tot uitvoering. Bedrijfswagens werden omgebouwd tot koel- en vrieswagens, met een unieke zijdeur als onderscheidend element. Harry vond zelf een leverancier in Engeland en bouwde het concept stap voor stap uit.
Een tijd lang liep het succesvol, totdat Brexit roet in het eten gooide. Door die verandering kwam de samenwerking onder druk te staan en is uiteindelijk besloten om met het project te stoppen. Wat blijft, is de trots op wat er is neergezet en de ervaring van iets echt zelf opbouwen.
Met pensioen breekt er voor Harry een nieuwe fase aan. “Jezelf blijven uitdagen, daar moet ik nog iets voor bedenken.” Eén ding is duidelijk: hij blijft graag bezig. De plannen liggen al klaar. Zo komt er straks eindelijk tijd voor het restaureren van zijn DKW uit 1937, een vooroorlogse auto met houten onderdelen waar nog volop werk in zit. Iets waar hij nu nog te weinig aan toekomt, maar waar hij zich straks echt in kan vastbijten.
Maar eerst ziet hij zijn pensioen gewoon als vakantie. Er staat een trip naar Duitsland op de planning en daarna gaan hij en zijn vrouw samen naar de Schotse Hooglanden.
Dank je wel, Harry
Dank je wel voor 25 jaar inzet, betrokkenheid en vakmanschap. We gaan je missen op de werkvloer, maar gunnen je vooral alle tijd voor wat nu komt. Op naar een nieuw hoofdstuk!